هالووین همه چیز در مورد هالوین که باید بدانید

ای کادو

2019-10-28
جشن هالووین

هالووین یک جشن سالانه است که هر ساله در 31 اکتبر جشن گرفته می شود. این جشن از فستیوال سلتیکی samhain نشات گرفته است و مردم در این روز آتش بازی می کنند و لباس هایی می پوشند تا روح ها را بترسانند و دور کنند.

هریک از جشن ها و مراسم پیشینه و تاریخچه ای دارد که دانستن آن به برگزاری هرچه بهتر این مراسم کمک شایانی خواهد کرد. هالووین جشنی است که در میان جوانان بسیار طرفدار دارد و دانستن در مورد چگونگی برگزاری این جشن و علت نامگذاری آن خالی از لطف نیست. در گذشته اعتقاد بر آن بود که مردگان در شبی خاص به زمین می آیند و مردم برای فرار از ارواح خود را با ماسک هایی می پوشاندند تا توسط ارواح شناسایی نشوند و امروزه این جشن بیشتر برای سرگرمی و زنده نگه داشتن رسومات گذشته بر پا می شود.

ریشه های باستانی هالووین

سرچشمه هالووین به جشنواره باستانی سلتیکی Samhain (تلفظ sow-in) باز می گردد. سلتیک ها که 2000 سال پیش زندگی می کردند، بیشتر در مناطقی که هم اکنون به ایرلند، انگلستان و شمال فرانسه شناخته می شود، که سال نو مراسم خود را در اول نوامبر جشن می گیرند. این روز را پایان تابستان و برداشت، و همچنین آغاز زمستان تاریک و سرد، عنوان می کنند و زمانی از سال بود، که غالباً با مرگ انسان ها همراه می شد. سلتیک ها معتقد بودند كه شب قبل از سال جدید، مرز بین دنیای زندگان و مردگان تار خواهد شد. در شب 31 اکتبر آنها Samhain را جشن می گرفتند، آن زمان  اعتقاد بر این بود که ارواح مردگان به زمین بازگشتند.

علاوه بر ایجاد دردسر و آسیب رساندن به محصولات زراعی، سلتیک ها تصور می كردند كه حضور ارواح از دنیای دیگر باعث می شود پیش بینی ها درباره آینده برای Druid ها یا راحبان سلتیك آسان شود. برای مردمی که کاملاً وابسته به دنیای مادی و فانی بودند، این پیش گویی ها منبع مهمی از آرامش و مسیر در طول زمستان طولانی و تاریک بودند.

جشن هالووینبرای بزرگداشت این رویداد، درویدها آتش های عظیمی را بنا نهادند، جایی که مردم سوزاندن محصولات زراعی و حیوانات به عنوان قربانی برای خدایان سلتیکی در آنجا جمع می شدند. در طول این جشن، سلتیک ها لباس هایی را می پوشیدند که معمولاً از سر و پوست حیوانات تشکیل شده بود، و سعی می کردند بخت و اقبال یکدیگر را بازگو کنند.

هنگامی که این جشن به پایان می رسید، آنها آتش های اجاق و منزل خود را دوباره از “آتش مقدس” روشن میکردند تا از آن ها در زمستان محافظت کند.

آیا می دانید

جالب است بدانید یک چهارم از تمام آب نبات های فروخته شده سالانه در ایالات متحده برای هالووین خریداری می شود!؟ در سال 43 ب.م. امپراتوری روم اکثریت قلمرو سلتیک ها را تسخیر کرد. در طی 400 سالی که آنها بر سرزمین های سلتیکی حکومت می کردند، دو جشنواره با منشاء رومی با جشن سنتی سلتیکی Samhain ترکیب شد. اولی فرالیا (Feralia) بود: روزی در اواخر ماه اکتبر که رومی ها به طور سنتی درگذشت مردگان را گرامی می داشتند. دومی روزی برای تکریم پومونا (Pamona)، الهه رومی میوه و درختان بود. نماد پومونا سیب است و گنجانیدن این جشن در Samhain توضیحی است برای سنتِ بازی با سیب (bobbing for apple) که امروزه در هالووین انجام می شود.

Bobbing For Apples یا بازی با سیب

در این روز مردم سیب ها را در یک کاسه بزرگ پر از آبی می اندازند. از آنجا که سیب چگالی کمتری دارد پس بر روی آب شناور خواهد ماند. هر یک از افراد در این بازی سعی میکند تا با دندان های خود این سیب ها را بگیرد. در برخی از جشن ها مردم بر این اعتقاد بودند که هر کس اولین سیب را بگیرد، او اولین نفری است که ازدواج می کند..

روز تمام مقدسین

در 13 ماه می سال 609 میلادی، پاپ بنیفیس چهارم به افتخار همه شهدای مسیحی، پانتئون را در رم اختصاص داد و جشن كاتولیك روز همه شهدا در كلیسای غربی برپا شد. پاپ گرگوری سوم، بعداً این جشنواره را گسترش داد تا همه مقدسین و همچنین همه شهدا را شامل شود و این رسومات را از 13 می به اول نوامبر منتقل کرد. تا قرن 9 میلادی، نفوذ مسیحیت به سرزمین های سلتیکی گسترش یافت، جایی که به تدریج با ترکیبی از آیین های سلتیک قدیمی تر شد. در سال 1000 ب.م.، کلیسا در روز 2 نوامبر یک روز را برای بزرگداشت مردگان قرار داد.

امروز اعتقاد بر این است که کلیسا در تلاش بود تا جشنواره سلتیک مردگان را با یک تعطیلات مرتبط با تحریم کلیسا جایگزین کند. روز ارواح (Souls) به طور مشابه با Samhain جشن گرفته شد، با برپایی آتش های بزرگ، رژه ها و لباس های مقدسین، فرشتگان و شیاطین. جشن All Saints ‘Day نیز به نام All-holows یا All-holowmas (از انگلیسی میانه Alholowmesse به معنی روز همه مقدسین) نامیده می شد و شب قبل از آن ، شب سنتی Samhain در مذهب سلتیک، شروع به نام All-Hallows EVE شد و سرانجام هالووین.

هالووین به آمریکا می آید

جشن هالووین به دلیل سیستمهای اعتقادی پروتستان افراطی در نیو انگلند بسیار محدود بود. هالووین در مریلند و مستعمرات جنوبی بسیار متداول بود. با اعتقادات و آداب و رسوم اقوام مختلف اروپایی و سرخپوستان آمریکایی، نسخه کاملاً مجزای آمریکایی از هالووین ظهور کرد. اولین جشن ها شامل “مهمانی های بازی” بود، که مراسم عمومی برای جشن گرفتن محصولات و خرمن بود. همسایگان داستان مردگان را به اشتراک می گذارند، از بخت و اقبال یکدیگر می گفتند، می رقصیدند و آواز می خواندند.

جشن های استعماری هالووین به روایت داستان های ارواح بد و گناهان و بدگویی از آن ها می پرداخت. تا اواسط قرن نوزدهم، جشن های سالانه در پاییز رایج بود، اما هالووین را هنوز در همه جای کشور جشن نمی گرفتند. در نیمه دوم قرن نوزدهم، آمریکا از مهاجران جدید پر شد. این مهاجران جدید، به ویژه میلیون ها ایرلندی که از قحطی سیب زمینی ایرلندی فرار می کنند، به محبوبیت جشن هالووین در سطح ملی کمک کردند.

ماسک هالووین

تاریخچه گول بزن یا مهمان کن (Trick-or-Treating)

با قرض گرفتن از سنت های اروپایی، آمریکایی ها لباس های خاص پوشیدن را آغاز کردند و خانه به خانه می رفتند تا غذا یا پول بگیرند، روشی که سرانجام به سنت “گول بزن یا مهمان کن” امروز تبدیل شد. زنان جوان معتقد بودند که در هالووین می توانند با انجام ترفندهایی با نخ و تکه ای آینه و یا سیب، نام یا ظاهر همسر آینده خود را فال بگیریند. در اواخر دهه 1800، در آمریکا اقدامی جهت تبدیل هالووین به یک تعطیلاتی که بیشتر با مفاهیم جامعه، همسایگان و دور همی ها جایگزین کند تا با مفاهیم روح و شوخی و جادوگری! در اواخر قرن، مجالس هالووین برای کودکان و بزرگسالان به رایج ترین روش برای جشن این روز تبدیل شد. جشن ها متمرکز بر بازی ها، غذاهای فصل و لباس های جشن بودند. روزنامه ها و رهبران جامعه والدین را تشویق کردند تا از جشن هالووین هر چیز “ترسناک” یا “عجیب غریب” را خارج کنند. به دلیل این تلاش ها، هالووین تا اوایل قرن بیستم بیشتر قسمت های خرافی و مذهبی خود را از دست داد.
مراسم هالووین

مهمانی های هالووین

تا دهه 1920 و 1930، هالووین به یک تعطیلات سکولار اما جامعه محور تبدیل شده بود و رژه ها و مهمانی های هالووین در سطح شهر به عنوان سرگرمی به صورت برجسته برگزار می شد. با وجود تلاش های بسیاری در مدارس و جوامع، خشونت ها در این مدت شروع به سرایت در برخی از جشن ها در بسیاری از جوامع نمودند. تا دهه 1950 ، رهبران شهر با موفقیت توانستند این خشونت را محدود کنند و در نهایت هالووین به یک تعطیلات که عمدتاً در بین جوانان هدایت می شد تبدیل شده بود. با توجه به تعداد بالای كودكان خردسال در دهه پنجاه، مهمانی ها از مراکز مدنی شهر به کلاس یا خانه منتقل شدند، جایی که راحت تر می توانند در آن قرار بگیرند.
بین سالهای 1920 و 1950، “گول بزن یا مهمان کن” آنگونه که در قرن ها پیش اجرا میشد نیز احیا شد. “trick or treat” یک شیوه نسبتاً ارزان برای یک جامعه برای به اشتراک گذاشتن جشن هالووین بود. از نظر تئوری، خانواده ها همچنین می توانند با آموزش رفتارهای کوچک به کودکان محله از حقه هایی که بر روی آنها انجام می شود جلوگیری کنند. بنابراین ، یک سنت جدید آمریکایی متولد شد، و همچنان به رشد خود ادامه می دهد. امروز، آمریکایی ها سالانه 6 میلیارد دلار را در هالووین می گذرانند، و این دومین تعطیلات تجاری بزرگ این کشور پس از کریسمس است.
فیلم هالووین

“روز تمامی ارواح” و “روز کیک روح”

سنت آمریکایی هالووین “گول بزن یا مهمان کن” احتمالاً به رژه های اولیه روز همه روحها در انگلیس بر می گردد. در طول جشنها، شهروندان فقیر برای غذا التماس می کردند و خانواده ها در عوض، برای دعا برای بستگان مرده خانواده، به آنها شیرینی موسوم به “کیک روح” می دادند. توزیع كیك های روح توسط كلیسا به عنوان روشی برای جایگزینی شیوه باستانی دادن غذا و شراب برای ارواح سرگردان تشویق شد.
این عمل، که از آن به عنوان “روح بازی (going a-souling)” یاد می شد، سرانجام توسط کودکانی انجام شد که به خانه های محله خود می روند و به آنها پول، غذا می دهند. سنت پوشیدن لباس برای هالووین ریشه های اروپایی و سلتیکی دارد. صدها سال پیش، زمستان یک زمان نامشخص و ترسناک بود. منابع غذایی اغلب کم بود و برای بسیاری از مردم که از تاریکی می ترسیدند، روزهای کوتاه زمستان پر از نگرانی مداوم بود.
در هالووین، زمانی اعتقاد بر این بود که ارواح به دنیای خاکی برمی گردند، مردم تصور می کردند اگر خانه های خود را ترک کنند، با ارواح روبرو می شوند. برای جلوگیری از شناسایی این ارواح، مردم هنگام ترک خانه های خود پس از تاریکی ماسک می پوشند تا ارواح آنها را با روح اشتباه بگیرند. در هالووین، برای اینکه ارواح از خانه های خود دور نشوند، افراد برای شاد کردن ارواح و جلوگیری از تلاش برای ورود آنها، کاسه هایی از غذا را در خارج از خانه خود قرار می دهند.
تاریخچه هالووین

گربه های سیاه و ارواح

هالووین همیشه تعطیلاتی پر از رمز و راز، جادو و خرافات بوده است. این جشنواره به عنوان یک جشنواره پایان تابستان سلتیک آغاز شد و در طی آن مردم احساس نزدیکی با نزدیکان و دوستانشان داشتند. برای این روحیه های دوستانه، آنها مکان هایی را در سفره شام ​​قرار می دادند، تراکت هایی را در آستان ها و در امتداد کنار جاده می گذاشتند و شمع هایی روشن می کردند تا به عزیزان کمک کنند تا راه بازگشت به دنیای روح را پیدا کنند. ارواح هالووین امروزه غالباً ترسناک و بدخواه تر به تصویر کشیده می شوند، و رسوم و خرافات ما نیز ترسناک هستند. ما از ترس اینکه آنها ممکن است ما را بدبخت کنند، از عبور مسیرها با گربه های سیاه دوری می کنیم.
این ایده ریشه در قرون وسطی دارد، هنگامی که بسیاری از افراد معتقد بودند که جادوگران با تبدیل خود به گربه های سیاه از شناخته شدن خودداری می کنند. ما سعی می کنیم به همین دلیل زیر نردبان ها راه نرویم. این خرافات ممکن است از مصریان باستان بدست آمده باشد، که معتقد بودند مثلث ها مقدس هستند (ممکن است ارتباطی با این واقعیت داشته باشد که راه رفتن در زیر یک نردبان تکیه داه شده به دیوار نسبتاً ناامن است). و به خصوص در مورد هالووین، سعی می کنیم از شکستن آینه ها، قدم گذاشتن در ترک های جاده یا ریختن نمک جلوگیری کنیم.

آشپزی پیدا کننده شریک زندگی در هالووین و مراسم های کمتر شناخته شده

اما در مورد سنت ها و اعتقادات هالووین که امروز فراموش شده اند، چطور؟ بسیاری از این آیین های منسوخ به جای گذشته و زندگی به جای مردگان، به آینده متمرکز شده اند. به ویژه، بسیاری از این کارها با کمک به زنان جوان برای شناسایی همسران آینده خود و اطمینان دادن به آنها انجام شده بود که روزی خوش شانس، تا هالووین بعدی – ازدواج خواهند کرد. درقرن 18 در ایرلند، آشپزِ شریک پیدا کن، یک حلقه را در سیب زمینی پوره شده در شب هالووین دفن می کند، به این امید که عشق واقعی آن را در شام خود پیدا کند.

اسکاتلند

در اسکاتلند، افراد پیش گوها توصیه می کردند که یک زن جوان فندقی را نام آنکس را که دوست دارد بگذارد و سپس آجیل را درون شومینه پرتاب کند. اگر فندق به جای اینکه بترکد و یا منفجر شود، به خاکستر سوخته تبدیل شود، شوهر آینده دختر را نشان خواهد داد. (در برخی نسخه های این افسانه، برعکس واقعیت داشت: فندقی که می سوزد سمبلی از عشق است که دوام نخواهد داشت. حکایت دیگر این بود که اگر زن جوان قبل از خواب شب هالووین، ترکیب شیرینی را که از گردو، فندق و جوز هندی تهیه شده بود بخورد، در مورد شوهر آینده خود خواب خواهد دید. زنان جوان پوست های سیب را بر روی شانه های خود می انداختند، به این امید که پوست ها به شکل حرف اول نام همسر آینده خود بر روی زمین بیفتد.
حتی سعی کردند در مورد آینده خود با نگاه کردن به زرده های تخم مرغ که در یک کاسه آب شناور بودند بدانند و در جلوی آینه ها در حالی که شمع در دستان داشتند در اتاق تاریکی می ایستادند، تا شاید بالای شانه هایشان صورت همسرشان را ببینند. آیین های دیگر رقابتی تر بودند. در بعضی از مهمانی های هالووین، اولین مهمانی که در یک شکار شاه بلوط گره یا سوراخی پیدا کرد اولین کسی خواهد بود که ازدواج می کند. در برخی دیگر، گرفتن موفق سیب او را اولین نفری که ازدواج خواهد کرد، بود. البته، آیا از ما درخواست شده است تا ایده رومانتیکی بدهیم و یا اینکه از هفت سال شانس بد خود پرهیز کنیم، تمامی این خرافات بر نیت خوب و قصد خیر بنا نهاده شد هاست.

هالووین در ایران

برخی از افراد در ایران این روز را جشن گرفته و با برگزاری مهمانی و دورهمی ها و دادن کادوهای ترسناک و با نمک این جشن را برگزار می کنند.

اگر شما هم از هالویین خاطره ای دارید و یا ایده ای دارید که این روز را جالب تر میکند، لطفا در نظرات آن را با سایر کاربران نیز در میان بگذارید

منبع: history.com

نقد و بررسی‌ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نقد و بررسی را شما بنویسید

اگر زمان زیادی گذشته است، کد امنیتی (ریکپچا گوگل) را دوباره به روز نمایید